Red Dead Redemption: meer dan alleen Grand Theft Horse - Red Dead Redemption Xbox 360 - Reviews

"In Dene Beginne...."

Western games, een genre waarin niet veel titels verschenen zijn. Jaren terug zijn er op de commodore 64, Atari en Sega een aantal games verschenen die je in de rol van een 'Bad Ass Clint Eastwood-figuur' plaatsten en je vervolgens nare bandieten liet afschieten voor punten. Echter zorgden vooral de technische limitaties van de consoles er toen voor dat er geen geloofwaardige en vooral boeiende western games neer gezet werden.
Ruim 20 jaren later verscheen er dan in 2004 Red Dead Revolver, een western game met potentie: liet je (voor zo ver) vrij rond bewegen in verschillende levels en gaf het je een gevoel daadwerkelijk in het wilde westen te stappen. Deze game heb ik (ondanks dat ik een Ps2 heb) nooit gespeeld, puur omdat het me in de aandacht ontgaan is. Niet veel later echter, 2006, kwam Gun uit. Deze western game deed naar mijn mening wel het genre eer aan, aangezien het verhaal sterk was, de sfeer goed en het genoeg speeluurtjes gaf om je mee te vermaken. Minpunt van die game was toch dat het gevoel van vrijheid , wat een heel belangrijk punt is in een western game, miste. Het wist niet 100% dat western gevoel te geven wat je van bijvoorbeeld films als 'The Good, the Bad and the Ugly' of 'For a few dollars more' kent.
Tijdens de line up games lijst van de playstation 3 in 2007 werd echter een vervolg genoemd op Red Dead Revolver, met een nog onbekende naam. Dit bleek, wat wel duidelijk is, Red Dead Redemption te zijn, een game die mij erg enthousiast wist te maken. Vele games van Rockstar bevielen me door de jaren heen (GTA reeks) en ook van deze game lagen mijn verwachtingen hoog. Na enkele malen van uistel kwam de game dan toch mei 2010 uit. En laten we wel wezen, blij toe dat ze er zolang mee bezig geweest zijn; zelden heb ik zoveel sfeer gevoeld als in Red Dead Redemption.

"My Name Is John Marston"
We schrijven het jaar 1908, de industriele revolutie staat in zijn kinderschoenen en langzamerhand doen Moderne Tijden hun intrede in het oude westen van amerika, wat ondanks electriciteit, telefoons en dergelijke, nog lang niet vergeten is. Red Dead Redemption begint eigenlijk net als menig western film. We zien een een klein en stoffig woestijnstadje, laag- hangende zon, een saloon met lokale dronkaards, een hond die langs de oude en wat vervallen houten huizen loopt en blaft naar voorbijgaande voetgangers. In de verte zien we wat stof opwaaien en niet veel later komt er een groep cowboys langs al schietend en schreeuwend. De Held (of misschien wel anti held) van deze game is John, John Marston. Het type man wat je liever zou mijden in een saloon. Achter zijn uiterlijk schuilt echter een vredelievende vader en echtgenoot. Wat hij in dit stadje doet, is het zoeken naar een oude bekende, iemand van zijn oude 'gang', iemand die voor hem als een broer was...

"Extra Extra, Read All about it!"
Wat vrijwel meteen opvalt, is dat deze game gemaakt is om te imponeren. Niet om patserig over te komen naar je maten die naast je zitten met bier in hun hand, nee, om visueel de koper waar te geven voor hun geld. Van het baasje die een stok weggooit en zijn hond deze braaf komt terug brengen vroeg in de ochtend, de dronken mijnwerkers 's avonds in de saloon, de winkeliers die zo nu en dan overvallen worden, de begrafenisondernemer die een kist inelkaar timmert, een slager die kippen ontdoet van de veren of de jongen die kranten al schreeuwend probeert te verkopen. Ik kan nog wel een aantal pagina's doorgaan maar de essentie is duidelijk: wat het westen geweest moet zijn, zie je hier terug. Nog nooit eerder heb ik bij een game de controller neergelegd om daadwerkelijk stil te staan bij hoe indrukwekkend de wereld is. Of het daadwerkelijk zo verstandig is om die controller ongeroerd te laten liggen wordt meteen duidelijk. Alles leeft, dus ook de wildernis. Of je nu plotseling gebeten wordt door een ratelslang, een roedel wolven die je paard liever in hun maag hebben dan er naar staan te kijken, of een groep bandieten die je plotseling overvallen als je nietsvermoedend door een bos rijdt, overal kan zomaar iets gebeuren. Het mooie is ook dat het uitgebalanceerd is: zo kunnen verschillende dingen gebeuren op dezelfde plaats waar je al es eerder geweest bent.

"Kampvuurtjes, paarden en rijtuigen"
De spelwereld is groot. Grofweg zijn er 3 gebieden die weer onderverdeeld zijn in elk 4 of 5 subgebieden. Zo zal je mexico betreden en een gebied wat veel weg heeft van noordelijke staten van Amerika. Wie GTA IV gespeeld heeft en misschien zijn beklag deed over de afmetingen van de gamewereld, kan hier zijn hart ophalen. Rockstar heeft het voormekaar gekregen om een dynamische wereld te creeeren die van oost naar west , noord naar zuid, verschilt per vierkante kilometer. Niets lijkt opelkaar, overal duiken stadjes (bewoond of verlaten) op en 's nachts zie je de kampvuurtjes al van ver aan de horizon oplichten.
Echt lang onderweg hoef je niet te zijn in de wereld want transport is er zat; lange eentonige wandelingen zijn er niet. Paarden, koetsen of Trein, noem maar op en je kan het gebruiken om van punt A naar B te komen. Echter is er zoveel te zien (zie kopje boven) en te doen in de wildernis dat je liever wat langer over een tocht doet dan dat je snel naar je eindbestemming 'zoeft'. Snel door het verhaal racen is zonde: je mist zo de helft van wat de game daadwerkelijk is.

"Regen en zonneschijn"
Grafisch valt er zeker niets te klagen. Verre van dat zelfs. Zonsopgang, middagzon en ondergaande zon zijn een prachtig schouwspel wat ontzettend mooi wordt neer gezet. Ook regen met onweer laten zich ver van te voren al aankondigen door donder en wolken die steeds donkerder worden. Plassen verschijnen op de weg en het water druipt van de kleding die steeds natter wordt als je door het noodweer loopt. Nogmaals: het oog voor detail is inmens.

"Paarden temmen voor beginners"
De game heeft qua besturing veel weg van GTA IV, echter zijn er aanpassingen gemaakt. Was het nog normaal dat je als een malle op je controller aan het rammen was om je mannetje te laten rennen in GTA IV, is dit hier verandert in het continue ingedrukt houden van de ren-knop zonder dat John moe wordt. Waar veel mensen zich zorgen over maakten was of de controlle over het paard misschien te moeilijk zou worden. Dit valt echter reuze mee, sterker nog: dit is zo goed uitgewerkt dat je binnen de kortste keren bizons vanuit je zadel gemakkelijk weet te doden zonder daarbij in een afgrond te storten.
Wat het schieten betreft is het cover systeem hetzelfde gebleven. Verder hebben de makers echter verschillende richtsystemen toegevoegd. Wie het moeilijk vindt om te mikken kan auto-aim aanzetten, een doorgewinterde gamer zal misschien eerder voor free-aim mode gebruiken; voor ieder wat wils dus. Om de lol wat uit te breiden en wat het makkelijker maakt om hordes vijanden te lijf te gaan is de zogeheten Dead Eye. Dead Eye vertraagt de tijd waardoor je even de tijd hebt om rustig te mikken op die vervelende man die een vrouw belaagd, of de groep indianen die een trein wil overvallen. Naarmate je verder komt in het spel zal de Dead Eye uitgebreider worden wat het uiteindelijk mogelijk maakt om tot 5 verschillende tegenstanders te ontwapenen; een gegeven wat niet alleen voldoening geeft maar er zeker vet uitziet!
Wat de moeilijkheidsgraad van de game betreft valt er niets op aan te merken. Van simpele ritjes naar de prairie om paarden te vangen met je lasso of het bestormen van een fort, niets is echt super moeilijk of frustrerend. Vooral auto-aim of free-aim kunnen je spel ofwel een uitdaging maken of een prettige shootout laten zijn. Wie er voor kiest om auto-aim uit te zetten zal wel degelijk merken dat het nog een uitdaging wordt om niet in de klauwen van een puma te vallen en met kleding en al verscheurd te worden. Laat staan als er twee je uit het niets 's nachts van je paard gooien...

"We are not alone"
Net als GTA IV heeft ook Red Dead Redemption een multiplayer. Wat echter het grote verschil is, is dat wanneer je de multiplayer opstart, je meteen in de spelwereld gezet wordt: jawel, geen saaie gamelobbies waar je moet wachten totdat iedereen op Accept klikt of voor de zoveelste keer je radiozender vervangen wordt door muziek die je totaal niet kan uitstaan; nee, red dead redemption zet je als eenzame strijder meteen op de prairie. Echter, dat eenzaam hoeft niet voor lang te zijn. Door het vormen van posses (groepjes van 8 cowboys te paard die samen de prairie verkennen) heb je dubbel zoveel lol in de multiplayer. Of je nu met z'n allen gaat jagen of een bank berooft, het kan allemaal. Wie geen zin heeft om alleen maar rond te rijden kan natuurlijke de klassieke game-modi betreden als Team Death Match, Free-For-All of 'Capture the Gold' (soort capture the flag mode). Wie misschien games als Call of Duty Modern Warfare kent zal het levelen hier ook terug zien. Door mensen van hun paard te schieten, medespelers het leven zuur te maken of andere creatieve bezigheden te bedenken krijg je XP-points die zich vertalen in het omhoog gaan in het levelsysteem. In totaal zijn er 50 levels met elk verschillende vrij te spelen beloningen waaronder paarden, wapens en titels; dit alles zorgt ervoor dat je wel een aantal uren, dan al niet, dagen bezig bent om dit alles vrij te spelen.

'How the west was won'
Na een maand het spel in bezit te hebben kan ik zeggen dat Red Dead Redemption de lat voor 'sandboxgame' erg hoog heeft gelegd. Waar 'Gun' mij in 2006 niet lang kon boeien door gebrek aan afwisseling' heb ik me met Red Dead Redemption geen enkele seconde verveelt. Of ik nu 2 uur bezig ben om herten te jagen en ander wild of dat ik 's avonds na een glas wisky een potje poker met de lokale dorpsgek speel; het maakt niet uit, alles wat je kent uit western films zit erin. Wat voor mij deze game een absolute 'must- buy' maakt is het feit dat het zo compleet is. Het geeft je die western ervaring die je wilt beleven. Het geeft je dat Clint Eastwood gevoel als je een hulpeloze vrouw redt van de verstikkingsdood als je met een goed gemikt schot de strop doorschiet waar ze aan hangt. Het laat je door uitgestrekte woestijnen in Mexico rijden met ondergaande zon, vergezeld door zachte gitaar muziek. Het laat je die cowboy zijn die jij misschien wel stiekem altijd al had willen zijn. Good or Bad, of misschien toch wel ugly? Jij bepaald hoe je als Cowboy door het spel gaat, en het spel volgt jouw daden ook. Beroof je treinen of voorkom je een beroving juist? Laat je een executie plaatsvinden of grijp je in? Politie in de vorm van Marshalls komen achter je aan als je het te bont maakt en mensen zullen je uitschelden als je stadjes betreed mocht je een slechte reputatie hebben. Hier kom ik dan ook meteen weer op het punt Detail. De game is zo gedetailleerd dat GTA IV in het niet komt te staan. Met name games die de werkelijkheid zo goed weten na te bootsen kunnen mij persoonlijk lang boeien. Als het dan nog een setting is van het Wilde Westen, komt daar een game uit voort die je uren weet te boeien. Red Dead Redemption is zo'n game, een parel in z'n genre.
Goed, elke diamant heeft misschien z'n deukjes maar bij Red Dead Redemption heb ik nauwelijks minpunten gevonden. Vooral het wisselende richtsysteem kan het spel zo moeilijk of makkelijk maken zoals jij dat wilt. Wordt je te vaak gedood door een grizzly beer omdat je niet te snel op zn kop mikt, kan je auto-aim aan zetten om het beest al veel eerder uit te schakelen.
Enig punt misschien: zorg dat je de autosave aan hebt staan. Mocht het nu zo zijn dat je onverhoopt overvallen wordt en je het er niet levend van af brengt, zal het spel je weer verder laten spelen op het moment dat er voor het laatst gesaved werd. Dit gebeurt op punten in de game dat jij iets voltooid hebt, bijvoorbeeld een Moordenaar terecht hebt gesteld door hem in te rekenen en naar de plaatselijke sherrif hebt gebracht. Zet je de autosave uit, zal je zelf altijd moeten opletten dat je genoeg saved, of in een stadje of bij je kampvuur wat je kan opzetten. Doe je dat niet en komt de dood sneller dan je had gewilt, zul je weer van voor af aan moeten beginnen bij je laatste save. (laat je niet misleiden door een gestrande man naast een kapotte koets die om hulp vraagt) Laat je de autosave echter aan, zal er frequent gesaved worden en heb je nergens last van.
Om tot een slot te komen: Wilde je altijd al es in een saloon stappen om wisky te drinken en te genieten van stoffige pianomuziek? Wilde je altijd al es weten hoe het wilde westen geweest moet zijn, hoe ruig en zwaar? Had je altijd al die Held op het witte paard willen zijn of juist die duistere "Outlaw" op het zwarte paard? (je paard verandert mee met je reputatie) Had je altijd al eens een rijdende trein willen beroven door met bandana en al erop te springen vanaf een paard? Is dit de afwisseling die je in een game zoekt, laat Red Dead Redemption dan niet aan je voorbij gaan, want de sfeer die deze game weet over te brengen is ongekend en zal je uren weten bezig te houden.

Alexander Hilt